ös yeme...

ben bugün kardeşimi aradım ve ona çok güzel şeylerden bahsettim...sınava girecek o çok yakında, öss'ye, ikinci kez... şu sıralar biraz salmış durumda, o en ufak bir başarısızlık hissettiğinde çöker ve bırakır, geçen sene de öyle olmuştu, bu sene de öyle olmasın diye ona çok da inanmadığım şeylerden bahsettim, bu bazen öyle güç ki...
üniversiteden geçen sene mezun olmuş biri olarak biliyorum ki, nereye gittiğinin aslında çok da önemi yok, yaşamıma bilmem ne sınavında türkiye bilmem kaçıncısı, kariyer basamaklarında hızla yükselecek "müthiş" insanlar girdi ve gördüm ki bunun da çok önemi yok, sonra her şey öyle alelade ki, insanlar anlamsız koşuşturmalar içinde öyle zaman kaybediyorlar ki, istediklerini o kadar erteleiyorlar ki, bakıyorum, çoğu insan mutsuz.. belki mutlu olamk için daha sakin bir şekilde istediklerimizin peşinde kendimizi sürüklenmeye bırakarak yaşamayı öğrenmemiz gerek...
ama ben bunları söyleyemedim ona.. dedim ki "çalış bak, az kaldı, yapabilirsin".. sonra o sıkıldı.. sonra kapatmak istedi, sonra özür diledim.. sonra güzel şeylerden konuştuk, filmlerden, müzikten, hollywood sinemaları fragmanlarındaki aktörleri sayan gür sesli amcadan.. güldük.. gülünce daha güzel oluyor yaşam özgür.. inan bana... sen hep etrafındakileri, aileni ve arkadaşlarını güldürebilmiş ve sonsuz yanlarında olabilmiş, yaşamlarına tat katmış birisin zaten..
bu anlamda.. cidden önemi yok....