kulaklarımda defalarca içime işleyen "ayışığı sonatı".. yıllardır birçok gece boyunca dinlemekten sıkılmadığım katmer katmer açılımlarındaki anlamlarını sır gibi veren ,beni bir oraya bir buraya sürükleyen, dünyadaki tüm yaşanmışlıkları kalbime gömen ezgi..kah hüzündeyim kah düşte, kah içimdeyim kah başkasının yüzünde...
gece ve müzik beni alıp uzaklaştırıyor .. kilometrelerle ölçülemeyecek mesafelere sürüklüyor.. 4. boyut :)
ve ben yine düşünüyorum nasıl bestelenebilmiş böyle bir şey..? ne hissedilmiş? ne yoğunlukta hissedilmiş? (beethoven op.27 - moonlight sonata)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder