Mehmet Güreli - Burada Seninle Kalmak İstiyorum

İlk önce "gemiler" le keşfetmiştim mehmet güreli'yi..bu şarkıyı o kadar çok dinlemiştim ki bir dönem..

Gelincik

Hava sıcak, ayakkabılarım topuklu, adımlarım olabildiği kadar hızlı, elimde telefon.. Arıyorum, sürekli meşgul çalıyor... 

Düşünüyorum, düşünüyorum.. Bir sürü şey geçiyor aklımdan.. 

Öğle arasını fırsat bilen birkaç kişi daha eşlik ediyor bana yolda. Sağ tarafta bir bahçe, gelincikler var yer yer.. Batman geliyor aklıma, çocukluğum.. Ne kadar çok gelincik olurdu hem de rengarenk! Dayanamazdım, daha açmamış olan gelincikleri kenarından açıp rengine bakardım :) Topuklu ayakkabılarım olmasa, dalacağım yine içlerine.. Nasıl kokuyordu onu hatırlayacağım.. Yürümeye devam ediyorum telefon hala meşgul.  Aklım bu güneşli bahar gününün tadını çıkarıp çıkarmamakta kararsız.. Telefon çalıyor, aradığım sese ulaşıyorum.. Beni rahatlatıyor, elimden tutuyor.. 

Güneş aslında şimdi çıkıyor, gelincikler geride kaldı.. Önemli değil, içimde küçük bir gelincik rengini bulmaya başlıyor...

prag

özlem alır eline yarı doldurulmuş bavulunu, bir günde verilmiş bir kararın ardından  prag'a gider..
herkes için küçük olan bu adım kalbinde tatlı bir çarpıntı yaratmaktadır..
yok, öyle yerleşmeye falan değil, 4 günlüğüne..
yine de güzel.. ne bileyim..

içimdeki ses

içinden geldiği gibi yaşamak, içinden gelen sesi duyabilmeyi ve yorumlayabilmeyi gerektiriyor... ki bular bana büyüdükçe daha zor geliyor...

hüzün

5. tanimlamasi en zor duygulardan biri
kirik, kirilgan pek ince
viyalonsel, keman, sonbahar, ac kedi, ozlem, kenarda durup akamayan bir gozya$ina sag ko$eden bakan bir buruk tebessum, gecmi$, gecememi$ belkide, arpej, evet arpej.. ayni anda degil teker teker duyulan notalar.

(cadi, 28.07.2001 23:55)

seçim

"insanlar bir seçim yaptıklarında neyi kazandıklarını değil; neyi kaybettiklerini hesap ediyorlar artık.."

Kerbela- Ankara DT

viva la vida!

....

iş güç

iş yaşamının zorluğu yapılan/yapılamayan işlerle ilgili değilmiş .. karşına çıkan, doğrularını ve sınırlarını zorlayan olaylar sonucunda hala yaşama ve işine adapte olabiliyor musun, önemli olan bu..

. ya da ,

...

"alara, sen neleri terk ettin annen gibi yenilmemek için? biz ne zaman annemiz gibi olduk? aslında babamız olan o adamları ne zaman bulduk? yenildiğimiz bir maçın rövanşı bu, alara, dikkatli ol.

o adamlarda babanı öldürebildin mi? ihtimal, öldüremedin, yenildin.

öfke, her yenilgiyle içimizde büyüyen cüzzamlı bir çocuk, alara. anlamsız ve zamansız ağlamalar. ve sonra:

'neden oluyor bilmiyorum. ara sıra böyle olurum ben. aslında seni çok seviyorum. çok seviyorum. dengesizliklerim için özür dilerim.'

aslında ne sevdin ne de öldürebildin onları, alara.

anlasana, biz yokuz aslında. yani ellerimiz hiçbir zaman temiz olamadı. yok yere topuklu ayakkabılar giymeyi öğrendik, kitaplar okuduk ve dolma sarma dersine çalıştık. psikoloji ve sosyoloji okuduk ve bol bol sustuk.

alara, biz kaçtığımız tuzaklara yakalandık. bu kadar işte.

'hadi salona dönelim'"

ece temelkuran-bütün kadınların kafası karışıktır

piyale madra

Piyale Madra en sevdiğim sanatçılardan.. Çok keyifli, çok bizden geliyor karikatürleri.. İnce bir mizah anlayışı var. Sıcaklardan ve yaz boşluğundan kaynaklanan sıkıntıyı dağıtıverdi yine çizimleri..

...

hava sıcak... odamda müzik dinlemenin keyfini çıkarıyorum, kendimleyim.. duygularımı, düşüncelerimi, sıkışıklıklarımı oraya buraya çekiştirdikten sonra kendimi bıraktım geceye, karanfillere, müziğe, "aşk"lı fincana, aşka...

bıraktım içimdeki büyümüş de küçülmüş çocuk istediği zaman meraklı meraklı sorular sorsun yaşama dair, korksun, umutlansın, sıkılısın, yolunu bulamasın, arasın.. sonra gelsin kucağıma otursun.. saçlarını okşayayım, güzel bir uykuya dalsın...

ay dönümü

bir yılı üçe böldük ve o dönemde hep sevdik..

hep..

"Seviyorum seni ekmegi tuza banıp yer gibi
geceleyin ateşler içinde uyanarak
ağzımı dayayıp musluğa su içer gibi,
ağır posta paketini, neyin nesi belirsiz,
telâşlı, sevinçli, kuşkulu açar gibi,
seviyorum seni denizi uçakla ilk defa geçer gibi.
İstanbul'da yumuşacık kararırken ortalık
içimde kımıldanan bir şeyler gibi,
seviyorum seni "Yaşıyoruz çok şükür!' der gibi."

.

senenin son "procrastination"u! pazartesi teslim edeceğim seminer ödevim!

gündüz akdenizdeyiz sanki akşam karadenizde.. burasu ankara!

ümmüşen

bi ümmüşen vardı.. ikinci sınıfta dinleyip durmuştum albümünü.. derya köroğu'yla güzel bi düetleri var.. bugün radyoda dinledim, geçenlerde yine karşılaşmıştım.. denk gelirseniz muhakkak dinleyin derim..

http://www.facebook.com/video/video.php?v=225388879813

bir terazinin denge arzusu

herkesin zayıf yönleri var.. tamamen iyi veya tamamen kötü değiliz.. benim zayıf yönüm ise sorun olmasını istememem.. her şey hallolur gibi gelmiyor, en ufak bir şeyde her şey bitiyormuş, bir daha toparlanamayacakmış gibi geliyor..



o yüzden şu sıralar içimdeki mayınlara basmamaya çalışarak ilerlemeye çalışıyorum.. bu çaba da beni bazen oldukça yoruyor... önemli olan sorunları nasıl çözdüğümüz aslında, nasıl sorun çıkarmadığımız değil.. kendimle ve hayatın içindeki sorunlarla yaşamaya alışmam gerek sanırım...

yahya hocanın dış ticaret modellerini anlatırken kullandığı bir metafor vardı, kararlı denge normal duran bir kase gibidir, dengeden sapan top eninde sonunda yine aşağıda durur, kararsız denge ise ters duran kase gibidir, top en üstte denge durumundan saparsa bir daha yerine gelmez.. korumaya çalıştığım denge kararlı denge mi kararsız denge mi bilmiyorum..

..

saatler 17.18'i gösteriyor.. saatler değil, saatim.. ilk kimin kullandığı belli olmayan bu cümle, akşam haberlerinden kalma.. "hepimizin saatleri x'i gösteriyorsa başlayabiliriz".. diyen bir ses..

ben hepimizin saatlerinin 18.30'u göstermesini sabırsızlıkla bekliyorum.. hafta içi her gün! hayatımın anlamını bulacağımı umduğum işimle 1,5 yıl sonra bu hale geldik :) aşktan bile kısa sürüyor!

tracy chapman çalıyor, temmuz'a 1 kala yağmur yağıyor, toprak kokusu güzel, müzik güzel, zorunluluklar kötü....

sofi - polyanna - platon

kadın adamın gözlerinin içindeki belli belirsiz harelere bakarken adam kendi yüzünü kadının gözlerinden izlemenin keyfini yaşıyordu...

her şey bazen bu kadar basitti...

kadının daha basit ve aslında daha karmaşık istekleri vardı.. masallardaki gibi hep sevgi dolu olmak, hep aşkla bakmak ve kendisine hep aşkla bakılması...

gerçek dünya ile örtüşmeyen hayaller miydi bunlar?

idealar dünyasına uzak kolu kopmuş bir kurabiyeye bakıyordu kadın, hüzünlü bir bakış gözlerinde...

aklına "saatler"deki pasta geldi... tüm hayatının düğümünü yaptığı pastanın mükemmelliğinin oluşturduğu kadın...

masa lambasının kahve fincanına bakarken düşündüğü

özellikle gecenin ilerleyen saatlerinde - ki ışığın solgun, çakmağın yorgun, ve eşyanın kırılmaya daha bir yatkın olduğu saatlerdir bunlar - şehvetli bir kıvrımla kahve fincanına doğru eğilmiş bulunan masa lambasının, telvenin porselenle kurduğu o incelikli ilişkinin kıvrımlarında belirsiz bir geçmiş ve bir o kadar da belirsiz bir geleceğin işaretlerini görmenin verdiği tedirginlikle, bir an önce günün ilk ışıklarıyla birlikte kendi egemen karanlığına çekilmeyi arzulamasıdır. bu geçmişin ve bu geleceğin sahibi ise, olanlardan habersiz, lambanın artık eskidiğini ve kahvenin de şekerinin fazla kaçtığını düşünmektedir pervasızca.

affettuoso