...

"alara, sen neleri terk ettin annen gibi yenilmemek için? biz ne zaman annemiz gibi olduk? aslında babamız olan o adamları ne zaman bulduk? yenildiğimiz bir maçın rövanşı bu, alara, dikkatli ol.

o adamlarda babanı öldürebildin mi? ihtimal, öldüremedin, yenildin.

öfke, her yenilgiyle içimizde büyüyen cüzzamlı bir çocuk, alara. anlamsız ve zamansız ağlamalar. ve sonra:

'neden oluyor bilmiyorum. ara sıra böyle olurum ben. aslında seni çok seviyorum. çok seviyorum. dengesizliklerim için özür dilerim.'

aslında ne sevdin ne de öldürebildin onları, alara.

anlasana, biz yokuz aslında. yani ellerimiz hiçbir zaman temiz olamadı. yok yere topuklu ayakkabılar giymeyi öğrendik, kitaplar okuduk ve dolma sarma dersine çalıştık. psikoloji ve sosyoloji okuduk ve bol bol sustuk.

alara, biz kaçtığımız tuzaklara yakalandık. bu kadar işte.

'hadi salona dönelim'"

ece temelkuran-bütün kadınların kafası karışıktır