aditia'da gördüm canım çekti bugün ezginin günlüğü dinlemek.. sonra yastıklı şarkı çıktı :)
"sevmesen ölürdün
sevdin onu öldün
sevmesen ölürdün
ama sevdin yine öldün.."
ergenlik dönemleri, beynimiz henüz reorganize olmamış o zamanlar (bugün panelde öğrendim, ben panele gittim :) ), babamın otoritesini zaman zaman bırakıp beni anlamaya çalıştığı sıralar, bu şarkıya kulak misafiri olmuştu, "özlem, bu ne? ne demek şimdi bu? sevse ölüyor, sevmese ölüyor.." demişti, cevap arayarak, o geldi aklıma :) nedensiz...
2 yorum:
:) amma da çok söylerdik bu şarkıyı bir sıra... hey gidi günler..
:)) evet :)
dolu dolu aşklar gülüşler..
Yorum Gönder