Kasım 27, 2007

uzaklara...



senin o bir zamanlar bana çok çok çok büyük gelen yaşına yaklaştım :) bazı şeyler insanın gözlerini yorgunlaştırıyormuş... ilk aşk ve ilk yalanlar her zamankinden daha güzel ve daha ılık oluyor galiba... sonra çok yakıcı oluyor her şey.. daha küçükken yalanlara başka yalanlarla sığınabiliyorsun, kaskatı kesmiyor öyle insanı... daha rahat arınabiliyorsun.. insanların içinde gözlerinde daha rahat dolaşabiliyorsun.. sonra... ne bileyim...




seni hep bu halinle hatırlıyorum.. eski bir fotoğraf.. kitapların arasındasın.. loş bir ışık var.. gözlerinin kahverengisi çok güzel.. ses tonun çok güzel... ben içeri girince her şeyi unutuyorum... kendimi de.. ellerine bakmayı hep unutuyorum bir de dudaklarına.. bir de son derslerden kaçıp kaçıp yürüyorum kitapçıya seni sadece camdan görebilsem.. kapanmadıysa, kapatıp gitmediysen.. belki bana bir şeyler dersin.. belki ben de merhaba derim konuşuruz biraz.. gözlerin öyle gizemli geliyor ki bana öyle merak ediyorum ki o gözlerin içine oturup dünyaya öyle baksam.. senin gördüğün gibi görsem... hep neden öyle durgunsun sorabilsem....

öyle... büyü bozulmadı gördüğün gibi :) istediğin gibi....

2 yorum:

Adsız dedi ki...

kötüydüm..yazıyı okudum daha kötü oldum:)

Aylin Ünlü dedi ki...

Gizemli seni tanımayan için ama bir o kadar da güzel okuması