fazladır...günümüzde, modern yaşamda, metropol insanı için 3 gün önce bitmiş bir aşkın yerine yenisini ikame etmek çok kolaydır.. zira, kişinin yaşamındaki diğer kişinin yeri kişiliği ile alakalı olmadığından ve insanlar arasında genetik ve fiziksel olarak farklılık bulunmadığından, bir insanın yerini doldurabilecek başka bir insan rahatça bulunabilmektedir. böylece kişi, varolan ihtiyaçlarının karşılanmasında bir kesinti olmayacağından faydasını maksimize etmiş mutlu bir birey olarak hayatını idame ettirebilir. bu kişilerde vicdani sorgulama mekanizması çalışmadığından, faydanın maksimize edilmesi ile mutluluk arasında doğrudan bir ilişki kurabiliriz.
fakat bu kısmi analizde gördüğünüz gibi bizim önemsemediğimiz kısım karşı taraftır. karşı taraf başka birinin 3 günde kendisiyle ikame edilmesi karşısında ne hisseder? örneğin kendisini eskiyince yenisi alınan ve bundan dolayı 1 dakikalık saygı duruşundan bile mahrum olan bir klavyeye ya da cep telefonuna (bakınız: cins mallar-cins borcu) benzetebilir mi???
benzetirse bireyde meydana gelen çöküşü hafifletmek için ne yapmalıyız? ona dünyada ve dolayısıyla Türkiye'de bir ahlaki çöküntü yaşandığından bahsedersek kendini iyi hisseder mi?
bu kendisine yalan söylenmiş olduğunu sindirmesine yardımcı olur mu?..
iyi beklentiler oluşturmasını sağlar mı?
vs. vs. vs. ...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder