heran bilebilse insan keşke sahipolduklarıyla nasıl da mutlu olması gerektiğini,aslında "diğerine" göre ne özel bir hayatının olduğunu,kafaya takılanın aslında ne kadar önemsiz olduğunu,yatağa yatıp bıkac dakıkada uykuya dalmanın bir kalp sızısız ,sabahın köründe uyanıp sevmediğimiz işimize ,bir türlü bitmiycek dediğimiz okula gitmenin ne kadar özel bir durum olduğunu,"bu parayla 15 gün geçirmem lazım" deyıp bazen sıkıntılı hesaplı gunler gecırmenın ,buyuk cabalrdan sonra elde edıp 1 gun sevındıgımız başarının,"alo anne nasılsın"ın bazıları için imkansızlıgının,elımızde 2 poşet aburcuburla yolda aranıp eve davet edılen dostların varlığının ,su bilgisayarın basında gecen keyıflı bir yarım saatın .....uzaaar gıder lıste.. ama olmuyor kı her zaman akılda...olsa hep mutlu olurduk...o zaman da hayatın bi anlamı kalmazdı sanki bana göre..en azından zaman zaman hatırlamak ve keyıf almak ve şükretmek şimdi ki gibi... uzun yıllar biçok şeye şükretmek dileğiyle.. sevgıler
bloğun gerçekten çok hoş.hayran kalmamak elde değil...yazıların çok güzel.bir dergide ya da gazete de kesinlikle yazmalısın.kutlar,başarılarının devamını dilerim.
bu anonymous'un iltifatını kendi üstüme alsammı..:)ama senin blogun ve senin commentıne karsı ayıp mı olur sanki..:) olsun ben yınede ustume alındım anonymous 'u.:)
bazen gerçekten de bilmiyoruz yaşamın kıymetini, sonsuza dek yaşayacakmışız varsayımıyla sürdürüyoruz günlerimizi.. zaman ve elimizdekiler biz anlamadan kayıp gidiyor.. bilmiyorum belki bu da olması gereken bir süreç...
5 yorum:
heran bilebilse insan keşke sahipolduklarıyla nasıl da mutlu olması gerektiğini,aslında "diğerine" göre ne özel bir hayatının olduğunu,kafaya takılanın aslında ne kadar önemsiz olduğunu,yatağa yatıp bıkac dakıkada uykuya dalmanın bir kalp sızısız ,sabahın köründe uyanıp sevmediğimiz işimize ,bir türlü bitmiycek dediğimiz okula gitmenin ne kadar özel bir durum olduğunu,"bu parayla 15 gün geçirmem lazım" deyıp bazen sıkıntılı hesaplı gunler gecırmenın ,buyuk cabalrdan sonra elde edıp 1 gun sevındıgımız başarının,"alo anne nasılsın"ın bazıları için imkansızlıgının,elımızde 2 poşet aburcuburla yolda aranıp eve davet edılen dostların varlığının ,su bilgisayarın basında gecen keyıflı bir yarım saatın .....uzaaar gıder lıste..
ama olmuyor kı her zaman akılda...olsa hep mutlu olurduk...o zaman da hayatın bi anlamı kalmazdı sanki bana göre..en azından zaman zaman hatırlamak ve keyıf almak ve şükretmek şimdi ki gibi...
uzun yıllar biçok şeye şükretmek dileğiyle..
sevgıler
bloğun gerçekten çok hoş.hayran kalmamak elde değil...yazıların çok güzel.bir dergide ya da gazete de kesinlikle yazmalısın.kutlar,başarılarının devamını dilerim.
bu anonymous'un iltifatını kendi üstüme alsammı..:)ama senin blogun ve senin commentıne karsı ayıp mı olur sanki..:)
olsun ben yınede ustume alındım anonymous 'u.:)
tabi ki alınabilirsin :)
güzel sözlerin için çok teşekkürler..
bazen gerçekten de bilmiyoruz yaşamın kıymetini, sonsuza dek yaşayacakmışız varsayımıyla sürdürüyoruz günlerimizi.. zaman ve elimizdekiler biz anlamadan kayıp gidiyor..
bilmiyorum belki bu da olması gereken bir süreç...
kendine çok çok iyi bak..
ben yine de kendi payıma düşen için de çok teşekkür ederim anonymous :)
Yorum Gönder