:)

geçen sene doğum günümde ela'mla yoldaydık.. ankaraya geliyorduk aydından.. tüm gece geyik yapmıştık otobüste.. çok keyifliydi..
bu sene ela'm yine koştu geldi yüzüm gülsün diye...


biraz zahmetli bir "çocuk"muşum ama yine de seviyorlarmış beni annemler :)

özer abimiz de biraz matrix etkisindeydi ama biz asistanlarını yalnız bırakmadı.. GÖZDE özer'ine sarıldı gülümsetti bizi..

arın da dersini işini gücünü bıraktı bizimle pasta yedi :)

"güzel" hissettim ben 22 biterken.. yorgun bir senenin üzerine içilmiş duru su gibiydi...
ve ben artık çok kafa yormak istemiyorum.. ve ben artık korkmak istemiyorum kaybetmekten..
küçük iskender "büyüdükçe gözlerimiz küçülür korkularımız büyür" mü diyordu..
ama ben yine de umutluyum..
kısa sürer belki bu iyimserlik ama :)