dün "venedik taciri"ndeydik... bizi zaman zaman geçen senenin "kalkınma iktisadı" dersine geri götürdü film.. kitabı okumadığım için karşılaştırma yapamayacağım ama film etkileyiciydi.. dönemi başarılı yansıtmıştı.. beni en çok etkileyen, al pacino'yu uzuuuun uzuuun anlatmamak için bir kenara koyarsak, venedik'in dine bakışıydı; bir taraftan venedik'in o dönemde her dinden insanın baskı olmadan yaşayabileceği, hukuk egemenliğine sahip bir şehir devleti gibi görünüp arka planda -şayet öyleyse- insanların bunu çok da içselleştirmemiş olmalarının çelişkisiydi. İnsanlar birbirlerine dinlerini arka plana alarak bakmıyorlardı. ( Shylock'a sürekli "Yahudi" diye hitap edilmesi, Antonio'nun Shylock'un yaşamını ve mallarını dinini değiştirmesi karşılığında bağışlaması gibi) Fakat tabi belki de önemli olan buna rağmen bunun aksi hukuk kurallarının geçerli olması.. modern dünyanın en önemli öğelerinden biri...
Bununla birlikte Shylock'un bu ayrımcılığa ve kızının gidişine olan öfkesi ve aynılığını haykıran monoloğu, Antonio'nun ölümün yaklaştığı andaki oyunculuğu da filmin etkileyici yanlarındandı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder